Ο σχολικός εκφοβισμός είναι πολύ σοβαρός και απαιτεί καθημερινά την προσοχή, την δράση και την έγκαιρη αντίδραση των εκπαιδευτικών και των γονέων. Δεν είναι μια φάση της ηλικίας, ούτε η "μόδα" της εποχής μας.
Η αντιμιλιά στην παιδική ηλικία σχετίζεται με τη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Σίγουρα δεν αποτελεί ένδειξη ελλιπούς ή λανθασμένης διαπαιδαγώγησης αλλά μια αδέξια προσπάθεια επικοινωνίας.
Τι κάνουμε και τι δεν πρέπει να κάνουμε, όταν το παιδί μας αντιμιλά;
Η Διαταρραχή Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, εν συντομία ΔΕΠ-Υ, επηρεάζει την ικανότητα ενός παιδιού στην προσοχή και την οργάνωση, χωρίς ωστόσο να καθορίζει τις δυνατότητες του. Μερικές πρακτικές συμβουλές για παιδιά με ΔΕΠ-Υ, που μπορούν να εφαρμοστούν στο σπίτι είναι:
Η παρέμβαση της ειδικής αγωγής χρειάζεται όταν ένα παιδί δυσκολεύεται να μάθει, να οργανωθεί ή να αποδώσει στο σχολείο, παρά την προσπάθεια και τη νοητική του ικανότητα.
Η άσκηση έχει στόχο τον εμπλουτισμό λεξιλογίου και την ανάπτυξη της λογικής σκέψης. Μπορεί να γίνει προφορικά ή και γραπτά.
Κάνουμε την ερώτηση "Τι κάνω με....." και δίνουμε στο παιδί μερικά αντικείμενα. Ζητάμε να βρει ένα ή περισσότερα ρήματα που ταιριάζουν με το αντικείμενο. Αν δεν μπορούν να σκεφτούν κάτι, τότε λέμε εμείς μερικά ρήματα.
Η ώρα 8:15, χτυπάει το κουδούνι του σχολείου. Κάποια παιδιά τρέχουν να προλάβουν πριν κλείσει η πόρτα, κάποια άλλα είναι από νωρίς και παίζουν, κάποια άλλα έχουν μπει στις θέσεις τους και περιμένουν.
Μερικές συμβουλές για το πως μπορούν οι εκπαιδευτικοί να βοηθούν τα παιδιά με δυσλεξία αλλά και οποιαδήποτε μαθησιακή δυσκολία γενικότερα, μέσα στη σχολική τάξη:
Τα περισσότερα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες-δυσλεξία, παρουσιάζουν δυσκολία στην κατανόηση κειμένου. Συνήθως διαβάζουν κάτι αλλά αν ερωτηθούν για αυτό που διάβασαν δεν μπορούν να απαντήσουν, απλά γιατί διαβάζουν μηχανικά. Επικεντρώνονται στην διαδικασία της ανάγνωσης (πολλά παιδιά έχουν δυσαναγνωσία) και έτσι δεν κατανοούν αυτά που διαβάζουν.
Μερικοί τρόποι για να βοηθήσετε τα παιδιά στην κατανόηση κειμένου, στην τάξη ή στο σπίτι:
Η ανάγνωση βιβλίων έχει πολλά οφέλη για τα παιδιά κάθε ηλικίας. Ενδεικτικά θα αναφέρω ότι η ανάγνωση βιβλίων ενισχύει την αναγνωστική ευχέρεια, την ορθογραφία, την γραπτή και προφορική έκφραση, τη φαντασία, ξεκουράζει το μυαλό, ταξιδεύει το νου.
Τι μπορείτε να κάνετε για να ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να διαβάζουν βιβλία;
Αφορμή για την ανάρτηση αυτή είναι η λέξη ανυπάκουη με την οποία ένας εκπαιδευτικός αποκάλεσε την κόρη μου (7 χρονων). Σε άλλη στιγμή που έκανε τα δικά της και δεν με άκουγε, μου είπε δεν σε ακούω γιατί ο κύριος τάδε μου είπε ότι είμαι ανυπάκουη! Όλο αυτό με έκανε να σκεφτώ πόσες φορές έχω, χωρίς να το καταλάβω, βάλει θετικές και αρνητικές ταμπέλες στο παιδί μου και σκέφτηκα να μοιραστώ αυτές τις σκέψεις μου μαζί σας.
Ας βάζουμε ετικέτες στα βάζα και όχι στους ανθρώπους!
Θα γράψω μερικά από τα συνηθισμένα επίθετα με τα οποία οι γονείς αλλά και οι εκπαιδευτικοί μπορεί να αποκαλέσουν το παιδί, για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ:
Ψάχνοντας στο ίντερνετ για ενδιαφέρον παιδαγωγικό υλικό, βρήκα κάτι πολύ ενδιαφέρον που μπορείτε να εκτυπώσετε και να κάνετε με τα παιδιά στο σπίτι ή στο σχολείο. Πρόκειται για χαρτιά που στο μισό υπάρχει μια εικόνα και στο άλλο μισό γραμμές.
Τα φύλλα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με διάφορους τρόπους:
Η τιμωρία είναι μια "απειλή" που συνήθως εμφανίζεται στη ζωή του παιδιού με την είσοδο του στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Συxνά οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν την τιμωρία για να αποτρέψουν/ περιορίσουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές. Έτσι από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά ακούνε και μαθαίνουν για "καρεκλάκια σκέψης", "θρανίο τιμωρίας", στέρηση διαλείμματος , επίσκεψη στο γραφείο του διευθυντή/διευθύντριας, ρεζίλεμα μπροστά στους συμμαθητές κλπ.
Αν κάποιος ρωτήσει έναν εκπαιδευτικό, που χρησιμοποιεί τιμωρίες, αν αυτή έχει αποτέλεσμα, το πιο πιθανό είναι να πάρει αρνητική απάντηση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι συνήθως τα ίδια παιδιά μπαίνουν τιμωρία ξανά και ξανά.
Ας δούμε επιγραμματικά μερικούς λόγους που η τιμωρία δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείτε:
Σύντομα τα σχολεία κλείνουν και αρκετοί γονείς προβληματίζονται για το πως θα κρατήσουν τα παιδιά μακριά από τις οθόνες ή πως θα περιορίσουν τις ώρες έκθεσης τους σε αυτές.
Σε κάθε ηλικία του ανθρώπου, η αυτοεκτίμηση παίζει πολύ σημαντικό ρόλο! Το πως νοιώθουμε για τον εαυτό μας επηρεάζει και το πως ζούμε/αντιδράμε/λειτουργούμε. Το χτίσιμο μιας θετικής εικόνας για τον εαυτό μας ξεκινά πάντα από την παιδική ηλικία, καθώς για ένα παιδί, οι γονείς είναι η βασική πηγή αντίληψης του εαυτού του.
Μερικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση του παιδιού:
Πρόσφατα ανακάλυψα ένα πολύ ενδιαφέρον επιτραπέζιο παιχνίδι. Ονομάζεται Montessori Τα παραμύθια της φαντασίας σου. Απευθύνεται σε παιδιά άνω των 5 ετών και είναι ουσιαστικά ένα παιχνίδι αφήγησης.
Θεωρώ πως είναι ένα υπέροχο παιχνίδι που αναπτύσσει και ενδυναμώνει τον αφηγηματικό και περιγραφικό λόγο των παιδιών.
Για πολλά παιδιά η εκμάθηση της καθημερινής ορθογραφίας μπορεί να είναι πολύ δύσκολη, να την μαθαίνουν στο σπίτι αλλά τελικά να κάνουν πολλά λάθη όταν γράφουν στο σχολείο και φυσικά να απογοητεύονται. Μερικές συμβουλές:
Τα παιδιά έχουν ανάγκη από μέρες ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς καθώς όλη τη σχολική χρονιά είναι κι αυτά μέσα στην καθημερινή ρουτίνα του πρωινού ξυπνήματος, του διαβάσματος, της εξέτασης, των εργασιών, των απογευματινών εξωσχολικών μαθημάτων κ.λ.π. Ωστόσο, εκπαιδευτικά παιχνίδια και έξυπνες ασκήσεις κάνουν την επανάληψη και την εμπέδωση παιχνίδι!!
Η υπόθεση της δολοφονίας της Καρολάιν από τον σύζυγο της, τον μορφωμένο, όμορφο, με καλή δουλειά και ζωή σύζυγο, με τις δηλώσεις βαθειάς και αιώνιας αγάπης, φέρνει στο φως την καθημερινότητα πολλών γυναικών (κάποιες φορές και ανδρών) που ζουν παρέα με την ενδοοικογενειακή βία.
Τι είναι όμως ενδοοικογενειακή βία; Είναι μόνο το ξύλο ή ο φόνος; ΟΧΙ! Η πιο συχνή μορφή ενδοοικογενειακής βίας είναι η λεκτική/ψυχολογική βία.
Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Ίκαρος και αγαπήθηκε από την πρώτη στιγμή από την κόρη μου (5χρονων)
Το υπογράφουν δύο κορυφαίοι ταλαντούχοι συγγραφείς, ο Alex Scheffler και η Julia Donaldson. Έχει εκπληκτική και ιδιαίτερη εικονογράφηση, απλό και κατανοητό κειμενο με ομοιοκαταληξία.